Սցենարիստ Աբգարը

Աբգարը ներս քաշեց ծուխն ու արագ նետեց ծխախոտի մնացուկն աղբամանի կողմը, բայց վրիպեց: «Էս հարցում էլ եմ անտաղանդ, ամեն անգամ վրիպում եմ»,-մտածեց նա ու շտապեց կանգառին մոտեցող «21» համարի երթուղայինը:
Աբգարը մասնագիտությամբ դերասան էր, բայց հեռուստատեսությունում աշխատում էր որպես սցենարիստ:

msheci_screenwriter_abgar
Միջնահասակ, նեղ թիկունքով և ալիքավոր մազերով Աբգարը 29 տարեկան էր, թեև սպիտակ մազերն ու մորուքը նրան 35 տարեկան տեսք էի տալիս, որից նա  ավելի լավ էր իրեն զգում:
Ամեն անգամ երթուղային նստելիս մտածում էր, թե ինչո՞ւ ավտոմեքենա չունի և ինչո՞վ է պակաս կոլլեգա Տիկոյից և հետո հիշեց, թե Տիկոյին ինչի համար են սիրում TV-ում մտքերը փոխեց այլ  ուղղությամբ:

-Հոպա՛ր, կանգառում կպահես,-հետևից լսվեց երիտասարդ աղջկա ձայնը և ամբողջ երթուղայինի հայացքը ուղղվեց աղջնակի կողմը: Աբգարի կողքի տատիկը չկարողացավ իրենց զսպել ու բարձր ասաց.

-Աղջիկ երեխեն էլ տենց կխոսա, հոպա՞ր…
-Քյառթու դեմք էր,-թունոտ նետեց թանձր շպարով, գլամուրի ձգտող աղջնակը:
Մինչ երթուղայինում սկսվեց կարծիքների փոխանակում, վարորդը հանդարտացրեց ուղևորներին.
-Եղբորս աղջիկն էր:

Որքան էլ նեղվեր Աբգարը երթուղայինով երթևեկելու համար՝ մեկ է հոգու խորքում խոստովանում էր, որ այստեղ է նա գտնում իր հերոսներին, ուսումնասիրում նրանց վարքը, խոսքը, կերպարները և սեփական ավտոմեքենան կարող էր կտրել իրեն այդ կարևոր օղակից:

11 տարի էր, ինչ Աբգարը մենակ էր ապրում Երևանում: Հոկտեմբերյան գնալ գալը ֆինանսապես ձեռնտու չէր և որոշեց մնալ Երևանում ՝ սովորել, նաև աշխատել:
Մարզից եկած երիտասարդը երկչոտ էր ու որոշ բարդույթներ ուներ, որոնք նա հաղթահարեց թատերական իստիտուտ ընդունվելիս:
Սկզբնական շրջանում հաճախ էին կատակում կուրսընկերները՝ ծխելու բան ուզում Աբգարից: Դե Աբգարն էլ պակասը չէր, մի անգամ չորացրած համեմ ու ծիտրոնը խառնեց ու հրամցրեց ընկերներին: Վերջիններս ոչ պրոֆեսիոնալ լինելով կուլ տվեցին խայծն ու ծխեցին ողջ խոտը, բայց ամենածիծաղելին  այն էր, որ 3-ից 2-ի մոտ սկսվեց հիստերիկ ծիծաղ ու գերակտիվ վարք:
-Բրատ էս ինչ լավ ապրանք էր:
-Դե մեր հայրենի հողն ու ջուրը ուրիշ են ուրի՜շ,-գոհ ասաց Աբգարը:
-Ապեր էլի կբերես, չէ՞:
-Բա ոնց, ասում էր Աբգարն ու խույս տալիս ծխելու թեմաներից, մինչև մի օր ձանձրացավ ու խոստովանեց, որ համեմունքներն են նրանց այդքան զվարճացրել:

Վերջին տարին Աբգարը մի կերպ ավարտեց ինստիտուտը:
Մի անգամ տղան չափից դուրս էր գինովցել և վերադառնալով իր դատարկ տունը, որոշեց աղջիկ որսալ ինտերնետում: Նայեց facebook-ում ով է online և սկսեց գրել Լառա Ռուբենյանին, որն իր գրգռիչ լուսանկարներով պայթեցնում էր instagram-ը ու Աբգարն էլ առողջ տղա էր, որը անտարբեր չէր կարող մնալ նման գայթկղիչ աղջնակի հանդեպ:
Ալկոհոլն իրենն արեց, տղան հավաքեց համարձակությունն ու գրեց.
-Լառա իմ անքնության պատճառը դու ես, հենց նայում եմ նկարներդ քունս փախնում է ու…

large
-Ու ի՞նչ
-Ու սկսում եմ այլ բաների մասին մտածել, ուզել….
Լառան իրեն չկորցրեց ու ուղարկեց իր մերկ ոտքերով լուսանկարը, որից Աբգարը կորցրեց իրեն:
-Մի գժվացրո՜ւ…,- գրեց Աբգարը ու շտապեց իր լուսանկարն ուղարկել Լառային:
Բացահայտ ակնարկով լուսանկարը Աբգարը առանց երկար մտածելու ուղարկեց, բայց ոչ թե Լառային, այլ Լարիսա Մամիկոնվնային, որն իր ռուսերենի դասախոսն էր :
Լարիսա Մամիկոնվնան մեծ պատմություն չէր սարքի լուսանկարից և գուցե հավատար տղայի արադարացումներին, եթե այդ պահին համակարգչի մոտ նա մենակ լիներ, այլ ոչ թե ամուսնու հետ:
Աբգարին երկար ժամանակ հիշում էին ինստիտուտում, որպես տարեց կանանց սիրահետողի…

-Աբգար հետ ենք ընկնում, այսօր հանձնես երկու սերիան, երկխոսություններն առանց  Թամարիկի կգրես, նա երկու օր չի գալու աշխատանքի,-առանց բարևի վրա տվեց սերիալի ռեժիսորն, պրոդուսերը:
Աբգարն ուզում էր մի քանի կծու բան ասել, բայց զսպեց ու գնաց աշխատելու: Ինչ էլ ասեր մեկ է Թամարիկի 3-րդ համարի կրծքերն ավելին էին անում, քան Աբգարի տաղանդը:
Պրոդյուսերը վատ տղա չէր, մի քիչ կնամոլ էր ու քասթինգներ անցկացնում էր սիրային նվաճումների շարքը համալրելու համար և դեր ստանալու համար տաղանդը այդքան էլ կարևոր չէր նրա համար:
Աբգարը միայն մեկ մոլորություն ուներ կյանքում, նա կարծում էր, որ նա անչափ տաղանդավոր է ու անփոխարինելի: Նա վստահ էր, որ գալու է այն օրը, երբ բոլորը կխոնարհվեն նրա տաղանդի առջև և թքած, որ հանուն դրա նա ևս 7 տարի պիտի աշխատի:
Կես գիշերն անց էր, երբ Աբգարը TV-ից դուրս եկավ ուռած աչքերով, իսկ ուղեղում մշուշ: Սոված ստամոքսը լռեցրեց հերթական ծխախոտն ու ոտքերն ուղղեց մայրուղի՝ հույս ունենալով տաքսի կանգնեցնել:
15 րոպե կանգնած մնաց փողոցում և ոչ մի ազատ տաքսի չերևաց, բայց տաքսու փոխարեն կանգնեց  տնօրենի քարտուղարուհու մեքենան, որն իր պես գործը նոր էր վերջացրել:
-Աբգա՜ր, նստիր,-անտարբեր ասաց Սոֆին ուղղելով 10 րոպե առաջ խառնված մազերը:

sofi
-Սոֆի ջան, նորմալ է, գնա ես տաքսիով կգնամ,- ասաց Աբգարը:
-Տաքսի դժվար գտնես, նստիր կհասցնեմ,-պնդեց Սոֆին ու Աբգարը չհակաճառեց:
Աբգարը չիմանալով ինչից սկսել զրույցը Սոֆիի հետ հարցրեց այն ինչ մտքով առաջինն անցավ:
-Սոֆի դաստակիդ տատուն վաղուց ես արել:
-Մի քանի ամիս է, լավն է չէ՞, բայց սա միակը չէ: Մարմնիս տարբեր հատվածներում տատուներ են,- բազմանշանակ նետելով հայելուն Սոֆին և ավելացրեց,- եթե ժամանակ ունես գնանք իմ տուն ցույց կտամ, համ էլ կոֆե կխմենք, շեֆն է Ամերիկայից բերել:
Աբգարը մտածեց, որ եթե մերժի վախկոտի տպավորություն կթողնի, իսկ արկածախնդրությունն առավել ուժգին էր քան վախը:
-Եթե քեզ հարմար է՝ գնանք:
Սոֆիի հետ հանդիպումը ճակատագրական դարձավ սցենարիստի համար: Սոֆին տատուներից ավել ցույց տվեց Աբգարին և դարձավ սցենարիստի մուսան:
Որոշ ժամանակ անց Աբգարը ընդգրկվեց TV-իի լավագույն նախագծերում, ամենապահանջված սցենարիստների շարքում դասվեց: Սոֆիի թեթև ակնարկներն ավելին արեցին, քանի Աբգարի 7 տարվա աշխատանքային փորձը:
Շատ խելք պետք չէր հասկանալու համար, որ Սոֆիի երկրորդ սիրականը լինելը և՛ օգտակար է և՛ վտանգավոր, որովհետև Սոֆին պատկանում էր շեֆին:
Շեֆը նոր խնդիր էր դրել սցենարիստի առջև.
-Ապեր ինձ նենց սերիալ ա պետք, որը կպայթեցնի բոլոր հնարավոր ռեյթինգները: Ինձ չի հետաքրքրում, թե դա ինչի մասին կլինի՝ բայց պետք է լինի ամենաքննարկվողը: Պարզ ա՞:
-Հա՛:
-Դե գնա աշխատի,երկու օրից մոտս լինես սինոփսիսով, Սոֆիին էլ ասա մոտս գա:
Սոֆիի անունից սիրտն ավելի արագ բաբախեց և ոչ թե վախից, այլ իրենց թվաց, որ Սոֆին երբեք այդքան իրենը չէր եղել՝ ինչպես այս պահին:
Իր և Սոֆիի հարաբերությունները հասան դրամատիզմի, երբ շեֆը մի քանի օր առաջ ասել էր հինգշաբթի երեկոյան բարձրացիր մոտս ՝քննարկման և մոռանալով դա Սոֆիին էր մոտը կանչել: Իսկ սցենարիստը ներս մտավ այն պահին, երբ շեֆը սեր էր անում իր սեղանին սցենարիստի սիրելիի հետ սցենարիստի սցենարների վրա:
Շփոթված սցենարիստը միայն ասաց.
-Կներեք,- ու դուրս գնաց շենքից:
Անընդմեջ զանգերին ու հաղորդագրություններին ոչ պատասխանեց, ոչ էլ ցանկություն ուներ էկրանին նայել, թե ով է:
Մի կողմից սցենրիստի տղամարդկային արժանապատվությունն էր խոցվել, բայց չէ՞ որ նա գիտակցում էր, որ եթե անգամ նա չէր տեսել Սոֆիին շեֆի գրկում դա  դեռ չէր նշանակում, որ նման բան տեղի չի ունենում առհասարակ:
Նա այլևս չխոսեց Սոֆիի հետ և տեղափոխվեց մրցակից TV-ի աշխատելու:
Թվում էր, որ կյանքը հարթվում է, բայց…
«Ամերիկյան երազանք»-ի տենդը նրա կողքով էլ անտարբեր չանցավ:
Աբգարը որոշակի ջանքերից հետո հայտնվեց Լոս Անջելեսում, ուր իր կարծիքով հայկական գաղութը իրեն գլխի վրա պետք է, որ պահեր, բայց…
taxi.jpg

Բայց Աբգարը տաքսի էր քշում Լոսում ու հաճախորդներին ասում՝ ամբողջ կյանքս հո տաքսի չեմ քշել, սցենարիստ եմ եղել, սցենարի՜ստ…

Advertisements